Każdy, kto chciał zdobyć czworonożnego przyjaciela mógł przyjść do „Ciapkowa”, pooglądać zwierzęta, porozmawiać z opiekunami i być może podjąć tę niełatwą często decyzję przygarnięcia psa lub kota. A ci, którzy się zdecydowali na adopcję, może nawet nie wiedzą jeszcze, jakie szczęście ofiarowali wybranym zwierzakom.
Dziewięcioletnia Matylda, która przyszła tego dnia z rodzicami do schroniska, bardzo chciałaby mieć pieska.
– Decyzję już prawie podjęliśmy – mówi mama Matyldy – tylko chcielibyśmy się dowiedzieć czegoś więcej na temat szczeniaka, który nam się podoba. Podobno trafił tutaj dzień wcześniej i musi przejść obowiązkową tygodniową kwarantannę.
Rocznie przez gdyńskie schronisko przewija się ok. 1000 psów i 600 kotów. Mniej więcej podobne liczby zwierząt są adoptowane. Dzięki akcji adopcyjnej prowadzonej w ciągu całego roku przez OTOZ „Animals” zwierzaków nie przebywa.
Do schroniska codziennie trafiają skrzywdzone przez los zwierzęta. Mimo starań i opieki pracowników oraz wolontariuszy dużym stresem dla nich są nowe warunki, zwłaszcza dla tych oddanych do schroniska po śmierci właściciela lub zwyczajnie porzuconych.
– Żadne zwierzęta u nas nie rodzą się. Trafiają do nas takie, które miały kiedyś dom, ale dom nieodpowiedzialny – mówi Katarzyna Kownacka, kierowniczka schroniska – były niemądrze rozmnażane, a potem na przykład na siłę wciskane znajomym. Dlatego dla nas adopcja jest priorytetowym działaniem.
– Kampanię adopcyjną prowadzimy przez cały rok w mediach, nasi pracownicy robią zdjęcia, opisy zwierzaków i zamieszczamy je na stronie internetowej „Ciapkowa” oraz na innych stronach – mówi Ewa Gebert, prezes OTOZ „Animals”. – Ta kampania jest bardzo ważna, bo nie chcemy, aby schronisko było tylko takim przytuliskiem, do którego trafiają zwierzęta. Najważniejsze jest to, aby one wychodziły ze schroniska, bo nawet najlepsza placówka nie zapewni im tego, co prawdziwy dom.
Kiedy przychodzi osoba chcąca adoptować zwierzę, najpierw przeprowadza się z nią wywiad. Potem podpisywana jest umowa adopcyjna. Zwierzęta są przygotowane do adopcji – odrobaczone, zaszczepione, z książeczką zdrowia. Dodatkowo po adopcji oferowana jest przez dwa tygodnie nieodpłatna porada lekarza weterynarii oraz leczenie zwierząt na miejscu w schronisku.
– W większości wydawane są zwierzęta młode, do dwóch lat, choć zdarza się, że wydajemy też starsze, które są w najtrudniejszej sytuacji – opowiada kierowniczka schroniska. – Wydawaliśmy na przykład zwierzę, które 5 lat przebywało w schronisku. Te psy, które zostają, są ulubieńcami naszych wolontariuszy, którzy przychodzą tu z własnej woli, wyprowadzają psy na spacery, pomagają w opiece.
– Ci młodzi ludzie mają serca „jak stodoła” – dodaje prezes OTOZ. – Mają swoje zwierzęta, ale jeszcze chcą pomagać naszym, dając zwierzakom taką odrobinę poczucia bycia z człowiekiem.
Wolontariuszem w schronisku może zostać osoba pełnoletnia, która podpisuje umowę dla wolontariuszy i przechodzi krótkie szkolenie. W „Ciapkowie” dopuszcza się jako wolontariuszy osoby od 15 roku życia, po wcześniejszym podpisaniu oświadczenia-zgody rodziców i pierwszej wizycie z rodzicem.
Schronisko jest finansowane ze środków samorządu, ale środki te są niewystarczające, więc Stowarzyszenie OTOZ z darowizn i z 1% podatku dokłada do utrzymania schroniska.
– Odkąd przejęliśmy schronisko 6 lat temu, stale je modernizujemy – podkreśla Ewa Gebert. – Wybudowaliśmy szereg nowych boksów, zakupiliśmy nowe budy, specjalistyczny kontener z przeznaczeniem na szczeniakarnię, ogrzewany i docieplony, a w przyszłym roku, co nas bardzo cieszy, rozpoczynamy modernizację schroniska. Zostanie wybudowany nowoczesny pawilon, ogrzewany, z wybiegami na zewnątrz.
I dodaje:
– Zachęcamy też tych, którzy z jakichś powodów nie mogą adoptować zwierzęcia, aby przynosili karmę, jakieś koce lub wsparli nas finansowo, bo te środki są bardzo ważne, a przeznaczamy je na karmę, leki i szczepionki.
Warto dodać, że dzięki akcji dnia otwartego znalazło swój dom 35 zwierząt.
W tej chwili w schronisku przebywa wciąż jeszcze 275 psów i 187 kotów, które czekają na swoich wybawicieli.
Komentarze