W niedzielę 19 grudnia 2010 r. w wieku 95 lat zmarł kapitan w st. spocz. Władysław Stopiński - jeden z ostatnich Obrońców Westerplatte.
Władysław Stopiński - odznaczony m.in. odznaką honorową "Za zasługi dla Miasta Gdańska", Medalem 1000-lecia Miasta Gdańska (1997), wspólnie z innymi Obrońcami Westerplatte Honorowy Obywatel Gdańska (1998). W czasie obrony Westerplatte w 1939, walczył w stopniu kaprala na placówce Prom.
Jego pogrzeb odbył się 22 grudnia w Skarżysku Kamiennej
Piotr Kowalczuk / Referat Komunikacji Społecznej
Z biografii:
Władysław Stopiński urodził się 15 lutego 1915 r. w Wielkiej Wsi, powiat Kielce, w rodzinie robotniczej jako syn Floriana i Stanisławy. Po ukończeniu czterech oddziałów szkoły powszechnej terminował u stolarza.
W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach, skąd 17 marca 1939 r. przybył na Westerplatte w stopniu starszego legionisty. Dnia 1 lipca awansowany do stopnia kaprala. W czasie obrony walczył na placówce "Prom", a po jej zniszczeniu w rezerwie koszar jako karabinowy. W niewoli jenieckiej przebywał w Stalagu VI J - Krefeld. Pracował do 20 kwietnia 1945 r. w miejscowości Noisiel, w fabryce maszyn rolniczych "Harwester". Po wkroczeniu Amerykanów powrócił do kraju.
Pierwszą pracę po wojnie podjął na PKP, w służbie ochrony kolei w Skarżysku. Awansował na komendanta tej ochrony. Potem był nastawniczym, kierownikiem pociągów towarowych, wreszcie majstrem w warsztatach wagonowych. Działał w organizacjach społecznych i politycznych. Na emeryturę odszedł w wieku sześćdziesięciu lat. Rentę inwalidy wojennego oraz nominację na stopień ppor. w stanie spoczynku otrzymał w 1990 r. Wraz z rodziną mieszkał w Lipowym Polu.
Odznaczenia: Medal "Zasłużonym na Polu Chwały" (1960), Odznaka Grunwaldzka (1960), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), odznaka honorowa "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), Srebrny Krzyż Orderu VM (1989), Medal 1000-lecia Miasta Gdańska (1997), Honorowy Obywatel Gdańska (1998).
Komentarze