Twoja Gazeta

„Solidarność”, czy początek II wojny światowej, to już sztandarowe skojarzenia dotyczące Gdańska. Jest też, oczywiście, miejsce na interesujące zabytki.

Niewątpliwie jednym z najciekawszych staje się powoli Studencka Agencja Radiowa, która w przyszłym roku będzie obchodziła 10-lecie nadawania w Internecie, a 55-lecie jeśli chodzi o całokształt działalności. Działalności odbywającej się w warunkach bardzo trudnych.

Na początek trochę historii – rozgłośnia rozpoczęła nadawanie w 1957 roku. Zaczęło się od radiowęzła "Luna", Biura Informacji Studenckiej oraz Ośrodka Nagrań Politechniki Gdańskiej. W lipcu 1962 roku na otwarciu nowego studia pojawiła się nazwa obecna do dziś – Studencka Agencja Radiowa. W trudnych, całkowicie odmiennych od dzisiejszych, czasach studenci Wydziału Łączności Politechniki Gdańskiej zbudowali świat, który opierał się na przyjaźni i zaufaniu. Każdy mógł tam nagrywać, montować, pisać, tworzyć scenariusze programów, czy uzdrawiać sfatygowany sprzęt. I właśnie w trakcie kilkugodzinnego nagrywania, montowania i dyskusji nad kształtem audycji zawiązywały się przyjaźnie na całe życie. Wiele osób związanych z rozgłośnią po zakończeniu studiów kontynuowało pracę w środkach masowego przekazu, a takie zespoły jak Bielizna, Wały Jagiellońskie, Mietek Blues Band czy legendarny bard Jacek Kaczmarski korzystali z możliwości technicznych radia aby zarejestrować i dopracować swoje kompozycje.

Na początku lat 90. pojawiło się Radio Arnet, które miało być rozwinięciem działalności SAR-u. Niestety, problemy finansowe uniemożliwiły rozgłośni rozwój,  przez co w połowie 1998 roku przestała istnieć. Cztery lata później – 19 marca 2002 – roku nastąpił powrót Studenckiej Agencji Radiowej. Jednak był to powrót jedynie na łącza internetowe. Pomieszczenia rozgłośni zostały ulokowane w Domu Studenckim nr 2, przy ul. Traugutta115 b. O tym fakcie wiedzą jednak tylko sami zainteresowani działalnością SAR-u, albo osoby niezwykle spostrzegawcze. O istnieniu Agencji w podziemiach budynku informuje jedynie niewielka tabliczka umieszczona przy głównych drzwiach do akademika. Nietrudno też  domyślić się, że jego mieszkańcy w większości nie są świadomi, że tuż obok, mają do dyspozycji  legendarną organizację studencką, w której swoją przygodę z mediami zaczynało wielu póżniejszych  profesjonalnych dziennikarzy.

W piwnicy budynku znajdują się dwa pomieszczenia należące do SARu – jedne zaadaptowane na miejsce zebrań i spotkań redakcji, drugie natomiast to przestrzeń, którą można określić mianem studia. „Reżyserka”, konsola emisyjna, słuchawki, mikrofony. Sporo plakatów na ścianach i płyt na półkach. Wydawałoby się, żę to zwyczajne studio rozgłośni nadającej w eter. Jednak sercem radia są bardzo mocno wysłużone komputery, dzięki którym możliwe jest nadawanie w Internecie. Sprzęt jest wysłużony i bardzo zawodny. Nie gwarantuje stabilności i – co najważniejsze dla każdego ośrodka medialnego – ciągłości nadawania. Problemem są także poważne braki tak podstawowych elementów w pracy radia jak kable, mikrofony czy słuchawki, które w ogromnej większości nadają się do wymiany.

SAR postawił sobie za zadanie bycie alternatywą wobec stacji komercyjnych, a także kreowanie studenckiej myśli twórczej. Bez wątpienia trudno tego dokonać kiedy chronicznym utrapieniem rozgłośni jest brak funduszy na najbardziej podstawowe elementy, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania rozgłośni. Problemy techniczne potwierdza Piotr, wieloletni agent Studenckiej Agencji Radiowej, który miał przyjemność piastować najwyższe funkcje w rozgłośni i obserwować jej funkcjonowanie z perspektywy kilku „pokoleń” SAR-owców:

- Czy mogłoby być lepiej? Oczywiście, głównym problemem jest wspomniany sprzęt, często wysłużony i wielokrotnie naprawiany, przez co dość mocno awaryjny. Choć i we wspólnym stawianiu czoła problemom tego typu można doszukiwać się walorów, np. o charakterze edukacyjnym (optymista widzi same plusy nawet na cmentarzu), osobiście wolałbym, aby nasza energia była wykorzystywana raczej na mówienie do mikrofonu, a nie obklejanie go taśmą izolacyjną.

Jedynym prawdziwym skarbem, jaki obecnie posiada Agencja, to garstka ludzi, która angażuje się w funkcjonowanie rozgłośni. Osoby na co dzień związane z radiem twierdzą, że atmosfera jest fantastyczna i to właściwie jedyny powód, który pozwala jej na istnienie.  

- Co prawda nie będziemy nigdy poważną rozgłośnią z tysiącami słuchaczy, nie można jednak zapominać, że to u nas wielu profesjonalnych obecnie dziennikarzy czy artystów stawiało pierwsze kroki na drodze do kariery. Nie mam wątpliwości, że i w najbliższych latach z naszych skromnych progów na szersze wody eteru wypłynie kilku dobrze zapowiadających się młodych ludzi. To jest właśnie nasza racja bytu  – optymistycznie dodaje Piotr.

Pytania o kwestię wsparcia finansowego ze strony uczelni,  jak i Samorządu Studentów Politechniki Gdańskiej, członkowie rozgłośni komentują uśmiechem, podobnie jak pytania o ewentualne pojawienie się Agencji w trójmiejskim eterze. Gdańsk w tej kwestii pozostaje daleko w tyle. Inne liczące się ośrodki akademickie w kraju dysponują rozgłośniami studenckimi, które można odbierać za pośrednictwem tradycyjnych odbiorników. Sympatycy i członkowie rozgłośni podkreślają,  że co roku pojawiają się jedynie obietnice, zapewnienia i zrozumienie, jednak zawsze tylko na tym się kończy.

- Agencja jest potrzebna jedynie wtedy, gdy w jakiś sposób może przydać się Politechnice. Kiedy natomiast  potrzeba funduszy na bieżące stabilne funkcjonowanie, wtedy jesteśmy odsyłani od pokoju do pokoju. Nawet na stronie internetowej uczelni nie ma o nas jakiejkolwiek wzmianki mimo , ze historia tego radia, to przecież także historia Politechniki - skarży się jeden z agentów,  który woli pozostać anonimowy.

Zbliżające się rocznice – 10 lat rozgłośni internetowej i 55 lat historii Studenckiej Agencji Radiowej – mają szanse stać się przełomem, nowym otwarciem oraz próbą bilansu i refleksji nad sposobem dalszego funkcjonowanie SAR-u, do którego każdego roku na spotkania rekrutacyjne zgłasza się kilkadziesiąt osób. Trudno jednak powiedzieć co na ten temat sądzi Politechnika Gdańska – pytanie dotyczące ewentualnych obchodów rocznicowych,  jakie zostało wysłane do Biura Prasowego uczelni, pozostało bez odpowiedzi.

A co o samej rocznicy sądzą członkowie Agencji?

- Cóż, nie przewiduję rewolucji, jednak wszelkie pozytywne rozczarowania przyjmę z ogromną radością. – twierdzi Piotr.

Pozostaje mieć nadzieje, że Studencka Agencja Radiowa, najstarsza rozgłośnia w Gdańsku, nie podzieli losów niektórych gdańskich zabytków, które skazane na zapomnienie runęły pod naporem czasu, a potencjał tkwiący w ludziach, dzięki którym radio jeszcze istnieje, nie zostanie zmarnowany.