Gonzalo Porrosa, wrażliwy chłopiec z rodziny hiszpańskich kupców zostaje wysłany do tzw. Nowego Świata – Peru. Rodzina kilkunastolatka wie, jakim zagrożeniem jest dla siebie i rodziny w opętanej inkwizycją Hiszpanii. Gonzalo jest inteligentnym chłopcem, poliglotą, a jego pragnienie zdobycia wiedzy jest silniejsze od zakazów Kościoła.
Akcja ksiązki rozgrywa się w XVI wieku i barwy tej epoki są mocno zaznaczone w powieści. Autorka poznaje nas z klimatem niemal całej średniowiecznej kupieckiej Europy, a jednocześnie przez głównego bohatera, wpierw chłopca, potem dojrzałego mężczyznę – przybliża świat Inków, ich starą kulturę wytrzebioną przez konkwistadorów hiszpańskich, zdobywców Ameryk, niosących jakoby Nowemu Światu słowo boże i cywilizację.
Bohater w tragicznych okolicznościach zostaje wyrwany śmierci, pozostaje wśród tubylców i z wielką pasją zgłębia kulturę obcych. Ich wartości moralno-etyczne zapadają w nim na trwałe i pozwolą po powrocie na Stary Kontynent w wielkiej tajemnicy spisać notatki, czynione w czasie pobytu wśród Indian i zapamiętać wiadomości przekazane mu przez m.in. duchowego przywódcę, uzdrowiciela i astronoma Mano Huaka, którego obecność odczuwa w momentach zagrożenia i przeróżnych progów życiowych.
To wstrząsająca opowieść, która pokazuje przewrotność pogromców pogan, ich niezmierną pazerność na złoto, klejnoty i kosztowności wytwarzane przez Inków. Bezmiar okrucieństw wojsk Pizzarra i jego chrześcijańskich następców, pozwala zadumać się nad istotą jakoby cywilizowanych Europejczyków, którzy krzyżem i mieczem nawracali ludzi innych kultur na „jedynie słuszną” wiarę.
Claudia Gudelius jest wrażliwą pisarką, która sympatyzuje z zaginionymi kulturami Indian, jest orędowniczką i wskrzesicielką świata ciekawego i intrygującego. Pracę doktorską pisała na temat indiańskiej medycyny naturalnej i tę wiedzę umiarkowanie (chciałoby się więcej), ale zajmująco, przekazała w powieści.
Język wydaje się niekiedy archaiczny. Są zdania, które mogą razić, np. „zalać się łzami ze wzruszenia”, ale jest to usprawiedliwione, zbliża do czasów sprzed wieków, gdzie wzruszenie i uczucia szlachetne ściśle graniczyły z okrucieństwem i barbarią.
Warto podkreślić, że tłumaczem powieści jest Christoph E. Weislo, berlińczyk, który z wielką pasją oddał klimat prozy Claudii Gudelius. Z dobrym skutkiem.
Komentarze